August 14, 2007

ศิริประสุประตินาถ

ศิริประสุประตินาถ

ข้าได้พบเห็นหนังสือแผ่นนี้โดยบังเอิญ เมื่ออ่านดูแล้วความเลื่อมใสศรัทธาจึงได้พิมพ์แจกเป็นกุศลซึ้งในใจความในหนังสือมีอยู่ว่า วันหนึ่งในโบสถ์ของวัดศิริประสุประตินาถ ได้มีหลวงพ่อองค์หนึ่งได้นั่งสวดมนต์อยู่ในโบสถ์ของวัด เวลานั้นได้มีงูตัวหนึ่งเลื่อยออกจากหน้าพระพุทธรูปในโบสถ์ หลวงพ่อเมื่อได้เห็นก็เกิดอาการกลัว หลังจากนั้นงูก็กลายเป็นมนุษย์ในรูปของพระพราหมณ์แล้วก็พูดกับหลวงพ่อว่า เจ้าไม่ต้องกลัวและตกใจเจ้าจงฟังข้าพเจ้า ข้าพเจ้าคือพญานาคราชได้มาจุดติ ณ วัดแห่งหนึ่ง เพื่อบำบัดปัดป่าความชั่วร้ายและคนทำบาป คนที่ทำกรรมไว้มากจะได้พินาศตายไปจากโลกนี้ และเจ้าจงประกาศให้ทุกคนได้รู้ ว่าผู้ใดนำเรื่องของข้าพเจ้าไปพิมพ์แจก 1000 ใบ ภายใน 15 - 30 วัน ผู้นั้นจะมีโชคลาภมีความสุขความเจริญ คิดสิ่งใดก็สมปรารถนาทุกประการ และผู้ใดรู้ได้อ่าน อย่าคิดว่าเป็นการหลอกลวงหรือไม่เชื่อ และผู้คิดจะพิมพ์แจกใน 15 - 30 วัน หรือแจกต่อ ๆ กันไป (เก็บไว้สวดมนต์เพื่อเป็นศิริมงคลแก่ตนเองและครอบครัว) หลังจากนั้นหลวงพ่อองค์นั้นได้พิมพ์แจก 1000 ใบ หลังจากนั้น 3 - 4 วันท่านก็สำเร็จวิชาต่างๆ และคมโกปิกะปะสาคุปหาได้พิมพ์แจก 1000 ใบ เขาก็ได้เงินทองจากผู้ที่หยิบยืมคืนมา และอีกรายหนึ่งได้พิมพ์แจก 560 ใบ รายนี้เป็นชาวนา วันหนึ่งไปไถนาได้พบไหใบหนึ่งมีเงินทองเต็มไปหมด ส่วนอีกรายหนึ่งพิมพ์แจก 100 ใบ เขาก็ถูกล๊อตเตอรี่ 1 ล้านบาท อีกคนหนึ่งเป็นคนถีบสามล้อก็พิมพ์แจก 650 ใบ เขาก็เจอแจกันทองอีกคนหนึ่งเป็นคนตกงาน ไปสมัครงานที่ไหนก็ไม่มีใครรับ พอเขาพิมพ์แจก 3 - 4 วัน เขาก็หางานทำได้เป็นงานที่ดี และอีกรายหนึ่งได้อ่านแล้วไม่เชื่อ แกจึงทิ้ง หลังจากนั้น 1- 2 วัน ลูกชายของเขาก็ตาย และอีกรายหนึ่งคิดจะพิมพ์ แต่ผัดวันประกันพรุ่งจนเลยกำหนด ผู้นั้นเป็นพ่อค้าทำการค้าขาดทุน และพ่อเขาก็ต้องมาตายไปอีกด้วย และอีกรายหนึ่งก็พิมพ์แจก 1000 ใบ ไม่กี่วันเขาก็มีเงินแบบน่าเชื่อ อยู่ก็มีขึ้นมาเอง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาในโบสถ์วัดศิริประสุประตินาถนี้ต้องเชื่อด้วยความสัตย์จริง และศรัทธา อ่านแล้วต้องพิมพ์แจก อ่านแล้วอย่าฉีกทิ้งให้แจกต่อ ๆ กันไปด้วยความศรัทธา และเชื่อถือก็จะเป็นผลดีกับท่าน

สุภาษิตอีสาน

ฟังเอาถ่อนคำสอนโลกใหม่ไผยับบ่ฮู้เขิงแก้วสิฮอนคนฟังเอาเด้อพี่น้องเผิ่นสิฮ่อนหาคนดีไผผู้มีศีลธรรมอยู่เขิงคาค้าง ไผเดินทางผิดเส้นทำตัวเป็นคนชั่ว มักสิลอดกระด้งบ่มีค้างแผ่นเขิง เขิงแผ่นนี้ได้ชื่อว่าเขิงคำ เป็นคำสอนพระพุธโธเฮาตั้ง เผิ่นได้วางเอาไว้โพธิ์สีห่มใหญ่สิเอาคนอยู่ซ้นโพธิ์ กว้างสิอยู่เย็น โพธิ์นี้บ่ได้ปลูกตามดินเป็นโพธิ์ศีลโพธิ์ธรรมหว่านมาแต่เมืองฟ้า เว้าเรื่องธรรมคงสู้ครูเฮาสอนสั่งคำพระสงค์เจ้าโบราณเฒ่าว่ามา พระศรีอาริยะเผิ่นโพธิ์ศรีสามห่ม เอาคนเข้าอยู่ซ้นโพธิ์กว้างสิอยู่เย็นนี่หากแม่นคำสอนบ่อนพระองค์นำทางชี้ เอาว่าโพธิ์ศรีสามต้นคนเอาสีได้เพิ่งตกมาฮอดเคิ่งข่อนตอนท้ายศาสนา พระศรีอารย์เผิ่นสิลงมาค้าเอาคนผู้ประเสริฐเลือกแต่ผู้ล่ำเลิศ กระทำสร้างแต่สิ่งดี อันว่าเรื่องปล้นจี้เรื่องโหดสามาลย์ ยมบาลมาจับเอาสู้อเวจีกว้าง ให้ทำดีเอาไว้เพื่อเอาคนเข้าห่มมนุษย์สาโลกกว้างคนสิล้มท่าวตาย เผิ่นสิมาเรียกไว้สามห่มโพธิ์ศรีให้พอดีกับเขิงแก้ว มันมาเถิงคาวแล้วคนเฮาอย่านอนอยู่ ให้พากันตื่นถ่อนอย่านอนนิ่งสิเพิ่งไผ เดี่ยวนี้แสงธรรมเจ้าองค์พุธโธกำลังส่องมองไปใสกะเจิดจ้าแสงทองเจ้าส่องมา หวังให้โลกนี้กว้างปวงชนประชาโลกพ้นจากมือมารหมู่อ้ายใจเจ้าสิอยู่เย็นอย่างพากันเกียจคร้านเด้อท่านผู้ถือศีล ถ้าไปกินนำพระผู้เผิ่นมีบุญล้นไผผู้ทนเอาไว้มีมั่นเที่ยงกะสิเถิงแห่งพ้องวิมานกว้างอยู่เย็น ทุกสิ่งในโลกนี้ล้วนต่ออนิจจังวะตะสังขาราบ่เที่ยงตรงเด้อฟ้าให้ทำดีเอาไว้เอาตนเข้าห่มพากันเข้าทางสิเข้าร่มโพธิ์ อย่าทำตนเป็นคนโก้หากินนำคนโง่ อู้ว่าโง่อยู่แล้วอย่าไปซ้ำตื่ม แถมกรรมสิแนมนำก้นบ่ทันคนสิเห็นดอก ไผผู้ทำชั่วช้ากรรมอ้ายหากสิเห็น มันสิลอดกระด้งบ่ค้างว่างตาเขิง อย่าพากันเลวทรามให้จื่อจำเอาไว้หากคำสอนเจ้าองค์พุธโธสอนสั่งขอให้ไทพี่น้องฟังแล้วสิจื่อจังสิเห็นทางเข้าโพธิ์ศรีสามห่มสู่อันมีทางลมภัยน้ำทั้งสามสิไหวหวั่นแฮ่งสิมาตื่มซ้ำทำให้หมุ่นละลาย คนสิตายไปพร้อมนา ๆ นับบ่ค่วยกัน ปีกุนผ่านเข้าไปแล้วสิแพ่วขึ้นกว่าแต่หลัง ไผผู้ยังเหลือค้างสิเห็นทางบุญบาป นอกจากกรรมหมู่อ้ายเจ้าสิชื่นบานอย่าพากันขี้เกียจให้ตั้งต่อศีลธรรม จังสิมีอันสงบอยู่สบายหายฮ้อน องค์พระธรรมเจ้าสิลงมาครอง โลกหากสิเห็นเที่ยงแท้ผู้ทำสร้างบุญทันนั้นพระองค์เนาอยู่เมืองใหญ่กรุงศรีปัจจุบันอยู่เมืองล้านช้างเพิ่นสิมาถึงแท้เดือนสิบเอ็ดมื้อแปดค่ำ พ.ศ. สองพันห้าร้อย ปีกุลแท้แน่นอน พ.ศ. ล่วงมาถึงห้าโลกากว้างเมืองหลวงสิฮ้อนแฮ่ง มนุษย์สิประสบเดือนฮ้อนทางสิพ้นบ่มี คันไผทำชั่วช้าเมืองฟ้าสิบ่เห็นมีแต่จมลงพื่นอเวจีกว้างใหญ่ท่านพระศรีเพิ่นสิกดบ่ได้อันนี้หากมีในห้องครองธรรม โลกใบนี้เป็นโลกไหม้ภัยมหันต์ศาสนาสองพันบ่วงมาถึงแล้วคนเขาแซว ๆ เว้าโลกาบ่เก่าบางผองเจ็บป่วยไข้ตามเกินวันเกินขนาดโรคประหลาดก็มาใหม่เรื่อยหายาแก้ก็บ่ทัน อัศจรรย์นอฟ้าโลกามันเปลียนบ่เคยเห็นกะซางพ้อน้อเจ้าจังแม่นกรรม อันว่าทางฟ้าฝนโลกาบ่คือเก่าคันว่าตากกะหากตกมากหล่นจนถ่วมทั่วแดน คันว่าแล้งกะจนแผ่นดินแดง คันว่าหนาวกะหนาวพาโลต่างหลังเหลือล้น คนเขาแซว ๆ เข้าเป็นไปหมดทุกอย่างภัยพิบัติต่าง ๆกระหากเกิดขึ้นตายได้ง่ายพระเจ้ากล่าวขอให้ชาวพี่น้องฟังแล้วให้จื่อเอาท่านเอย

1 comment:

SEAL said...

ขออนุโมทนาสาธุด้วยครับ